Δημοσιεύσεις
Το 1795, ο Μπαράς έφερε τους μαθητές του στη θέση της Ιωσηφίνας ντε Μποαρνέ, μιας 32χρονης χήρας https://verde-casino-spielen.com/el-gr/promo-code/ , την οποία ο Ναπολέων τρελάθηκε. Ταυτόχρονα, ο Μπαράς παρείχε το αξίωμα του Ναπολέοντα στη συνάντηση για τη διοίκηση του γαλλικού στρατού μακριά από την Ιταλία. Στις 9 Φεβρουαρίου 1796, ο Ναπολέων συνόδευσε την Ιωσηφίνα σε μια δημοτική τελετή πριν αναχωρήσει για την Ιταλία δύο ημέρες αργότερα. Ήταν τόσο μακριά που άρχισε να γράφει το όνομά του με τη γαλλική έννοια, "Ναπολέων Βοναπάρτης". Χρίστηκε υπολοχαγός πυροβολικού στη ρουτίνα του Λος Άντζελες Φερέ, ενός είδους πανεπιστημίου για νέους αξιωματικούς όπλων. Φρουρούμενος στη Βαλένθια, ο Ναπολέων συνέχισε τις σπουδές του, μαθαίνοντας πολλά, ιδιαίτερα έργα για τη μέθοδο και τις ιδέες.
Παρά τα επιχειρήματά τους, οι δύο παρέμειναν μαζί της, ενώ η Ιωσηφίνα διατηρούσε μια θετική στάση απέναντι σε όλους. Όταν ο Ναπολέων στέφθηκε αυτοκράτορας το 1804, ο άντρας επέμενε να έχει μια καλή σχέση με την αυτοκράτειρα Ιωσηφίνα. Ο Ναπολέων συνέχισε να μετατρέπει την ελευθερία, το δικαστήριο και τις ακαδημαϊκές σπουδές της Γαλλίας, καθώς και τη νέα Εκκλησία, όταν επανέφερε τον Ρωμαιοκαθολικισμό ως κρατική πίστη από το Κονκορδάτο του 1801. Μαζί με αυτό, έθεσε ως στόχο μια καλή ειρήνη στην ΕΕ, εν μέρει μέσω της Συνθήκης του 1802, μακριά από την Αμιένη, για να επιτύχει μια καλή (βραχύβια) εκεχειρία στο κουρασμένο από τον πόλεμο Ηνωμένο Βασίλειο.
Όσο για τους λόγους, είναι ψηλός ο Ναπολέων Βοναπάρτης;
Η άνοδός του για να ενισχύσει την ενεργητικότητά του σηματοδότησε το τέλος του νέου Γαλλικού Κύματος και ίσως εγκαινίασε την εποχή του Ναπολέοντα. Την άνοιξη του 1792, η Γαλλία της Πρωτοπορίας συγκρούστηκε με την Αυστρία και την Πρωσία, ξεκινώντας από τις Συγκρούσεις της Πρωτοπορίας. Μετά τις εντυπωσιακές γαλλικές νίκες στη Μάχη του Βαλμί (20 Σεπτεμβρίου 1792), η αρχική Γαλλική Δημοκρατία κήρυξε την έναρξη της μάχης και ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ της Γαλλίας διώχθηκε από τη γκιλοτίνα στις 21 Ιανουαρίου 1793. Ενώ η Γαλλική Δημοκρατία γινόταν πιο ισχυρή και πιο εμπόλεμη, περισσότερες περιοχές μπήκαν στη μάχη αντιμετωπίζοντας, όπως η Βρετανία, η Ισπανία και η Ολλανδική Δημοκρατία. Στις 28 Αυγούστου 1793, ένας στόλος βρετανικών και ισπανικών πλοίων κατέλαβε το νέο λιμάνι της Τουλόν. Καθώς η Τουλόν περιλάμβανε ολόκληρη τη Γαλλική Μεσόγειο, ήταν ζωτικής σημασίας για τη Δημοκρατία. Τον επόμενο Φεβρουάριο, ο άντρας απέρριψε μια προσφορά να διοικήσει τα νεότερα όπλα από τον Στρατό της Δύσης, ο οποίος επιτίθετο στην τελευταία αντεπανάσταση της Βανδέας.
Μια σύντομη ιστορία μακριά από τον Ναπολέοντα, τον νέο τολμηρό, χαρισματικό αυτοκράτορα της Γαλλίας
Ο Ναπολέων είχε τουλάχιστον δύο άτομα παντρεμένους – τον Charles Léon Denuelle το 1806 και τον Alexandre Valewski το 1810. Καθώς ο Ναπολέων ανέβαινε στις θέσεις του, η ζωή του άλλαζε επίσης. Γνώρισε την Josephine de Beauharnais, τη νέα χήρα του στρατηγού Alexandre de Beauharnais (που εκτελέστηκε στη γκιλοτίνα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του στο Scary) και μητέρα δύο μαθητών, σε ένα πάρτι το 1795.
Είχε γοητευτεί γρήγορα και θα το κάνετε παρά τις αρχικές του επιφυλάξεις – η Ιωσηφίνα αποκάλυψε τον Ναπολέοντα ως «εντελώς παράξενο σε όλο τον λαό της» – συνεργάστηκε στις 9 Μαρτίου 1796, σε μια δημοτική αρχή. Ένα χρόνο μετά την ανακήρυξη της Γαλλίας ως μεγάλης δημοκρατίας, ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ διεξήγαγε μια προσπάθεια τον Ιανουάριο του 1793. Κάποια στιγμή, τέτοιες πράξεις οδήγησαν στην άνοδο του Μαξιμιλιανού ντε Ροβεσπιέρου και ίσως αυτό που οδήγησε, ουσιαστικά, στη νέα δικτατορία της Επιτροπής Κοινωνικής Ασφάλισης.
Πόσο καλά κατάφερε ο Ναπολέων να γίνει αυτοκράτορας της Γαλλίας;
Ο Ναπολέων, που επέστρεψε στην εξουσία στις αρχές του 1815, ωστόσο, εκδιώχθηκε για άλλη μια φορά στις 22 καλοκαιριού 1815. Τον Οκτώβριο του 1815, ο Ναπολέων εξορίστηκε στο απομακρυσμένο νησί της Αγίας Ελένης από τον Νότιο Ατλαντικό, όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του στις 5 1821, σε ηλικία 51 ετών. Ο αυτοκράτορας Ναπολέων εγκατέλειψε τις σκοπιμότητες να καταλάβει την Αγγλία και έστρεψε τα στρατεύματά της ενάντια στις Αυστρο-ρωσικές επιθέσεις, νικώντας τον κατά τη διάρκεια του αγώνα από το Άουστερλιτς μέχρι τον Δεκέμβριο του 1805. Το 1806, ο Ναπολέων ξέχασε τον νέο πρωσικό στρατό κατά τη διάρκεια της Ιένας και του Άουερστεντ και τον ρωσικό στρατό στο Φρίντλαντ. Έστεψε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωσήφ Βοναπάρτη Βασίλισσα της Νάπολης και της Σικελίας το 1806 και μετέτρεψε τη νέα Ολλανδική Δημοκρατία στο βασίλειο της Ολλανδίας για να κυριαρχήσει στον αδελφό του Λουδοβίκο Ναπολέοντα και ίδρυσε τη νέα Ολλανδική Συνομοσπονδία του Ρήνου (η γερμανική λέξη) από την οποία ήταν προστάτης.
Το 1796, σε ηλικία μόλις είκοσι έξι ετών, στάλθηκε στην Ιταλία για να βοηθήσει στην οργάνωση μιας άγνωστης εκστρατείας εναντίον της Αυστρίας, του άχρηστου αντιπάλου της Γαλλίας. Ο Ναπολέων έλαβε τα νέα γαλλικά στρατεύματα άρρωστα και άρρωστος, αλλά τον μαστίγωσε για τον ενθουσιασμό που υπόσχεται η μεγαλοπρέπεια και θα μπορούσε να διεκδικηθεί με μεγάλη δυσκολία. Ο Ναπολέων γεννήθηκε ως Ναπολέων του Βουαναπάρτε στις 15 Αυγούστου 1769, στην Κορσική, μόλις πρόσφατα αποκτημένος από τη Γαλλία στην ιταλική κομητεία της Γένοβας. Ο νεότερος Ναπολέων, γιος μιας δημοφιλής κορσικανικής οικογένειας, μεταφέρθηκε στην ηπειρωτική Γαλλία για να σπουδάσει, όπου οι Παριζιάνοι συμμαθητές του διασκέδαζαν μακριά από την επαρχιακή του πολιτεία.
Ο βρετανικός στρατός, υπό τη διοίκηση του ισχυρού Δούκα μακριά από το Ουέλινγκτον, διόρισε 68.000.000 στρατιώτες κατά τη διάρκεια της Μάχης του Βατερλώ, περίπου στο ίδιο μέγεθος με τη δύναμη του Ναπολέοντα. Αλλά ο Ναπολέων δεν θυμόταν ότι οι νέοι Πρώσοι είχαν προετοιμαστεί στις παρατάξεις με 72.000.000 περισσότερους εχθρικούς στρατιώτες. Ο Ναπολέων θα μπορούσε να είχε κερδίσει αν είχε τελικά αναγκαστεί να επιτεθεί στη βρετανική γραμμή, αλλά ο άνθρωπος δέχθηκε να πάει και να αφήσει τη λασπωμένη επιφάνεια νεκρή. Αυτές οι περισσότερες φορές έδωσαν στους νέους Πρώσους χρόνο να συμμετάσχουν στον αγώνα και να νικήσουν τους νέους Γάλλους. Το νέο Προξενείο έζησε για λίγα χρόνια, κατά τα οποία ο Ναπολέων σημείωσε τα μακροβιότερα κυβερνητικά του επιτεύγματα.
Τον Φεβρουάριο του 1794, ο Βοναπάρτης διορίστηκε διοικητής των πυροβόλων όπλων των νέων γαλλικών ενόπλων δυνάμεων που αποχώρησαν από την Ιταλία. Ο Ροβεσπιέρος αποχώρησε από το Παρίσι για την 9η Θερμιδώρ, έτος II (27 Ιουλίου 1794). Αν τα νέα έφταναν στη Νίκαια, ο Βοναπάρτης, που θεωρούνταν εξαιρετικός προστατευόμενος του Ροβεσπιέρου, συνελήφθη με την κατηγορία της συνωμοσίας και της προδοσίας. Με την πάροδο του χρόνου, ο Ναπολέων αναμόρφωσε το νέο γαλλικό εκπαιδευτικό σύστημα, δημιούργησε έναν αστικό κώδικα (τον νέο Ναπολεόντειο Κώδικα) και ψήφισε το νέο Κονκορδάτο του 1801.
